1964 المؤمن قريب أمره ، بعيد همّه ، كثير صمته ، خالص عمله . مؤمن نزديك است كار أو ، دور است اندوه أو ، بسيار است خاموشى أو ، خالص است عمل أو ، مراد به « نزديكى كار أو » اين است كه در أمور دنيوي كارهاى دور ودراز كه از طول امل ناشى شود پيش نگيرد بلكه هر كارى كه ضرور شود بقدر ضرورت مرتكب شود ، وغالب اين است كه آنها نزديك باشد وزود بعمل آيد ، و « دور است اندوه أو » يعنى غم واندوه دور ودراز دارد باعتبار ترس از خدا وخوف از بدى حال أو در آن نشأه ، و « خالص است عمل أو » يعنى از آميختگى بغرض ديگر غير رضا وخشنودى حق تعالى . 1965 المتّقون أعمالهم زاكية وأعينهم باكية وقلوبهم وجلة . متّقيان يعنى پرهيزگاران يا آنانكه ترس خداى عزّ وجلّ دارند كردارهاى ايشان پاك است ، وچشمهاى ايشان گريان است ، ودلهاى ايشان ترسناك است ، ظاهر است كه گريه وترس ايشان از جهت آخرت است نه دنيا . 1966 العاقل يجتهد في عمله ويقصّر من أمله . عاقل جهد ميكند در كار خود يعنى طاعات وعبادات ، وكوتاه مىگرداند از اميد خود . 1967 الجاهل يعتمد على أمله ويقصّر في عمله . جاهل اعتماد ميكند بر اميد خود ، وكوتاهى ميكند در عمل خود ، يعنى اعتماد وميل أو بر اميدهاست كه دارد در دنيا ، وايستادگى ميكند بر آنها وكمال سعى مىنمايد از براي آنها ، وكوتاهى ميكند در طاعات وعبادات . 1968 الكبر خليقة مردية من تكثّر بها قلّ . تكبّر خوئى است هلاك كننده يا اندازنده يعنى در خفّت وذلّت ، هر كه طلب